Byłam w sklepie o 19 i na luzie sobie wracam do bloku, idzie gość opóźniony w rozwoju. Nigdy go nie lubiłam, bo zadawał się z małymi dziećmi (w tym chciał ze mną, ale kiedyś też się go bałam) i dziwnie się zachowywał, wykopał mi kilka razy piłkę na dach przedszkola, a potem na nas klnął na cały głos, że ma w dupie tą piłkę i nas, żebyśmy się pierdolili i nie odzyskiwałam tych piłek. No, ale dobra. Wymijam go, a ten idzie za mną, spojrzałam w szybę od drzwi - był coraz bliżej. Ja oczywiście już lekko wystraszona zaczynam iść trochę szybciej. Ten mnie wymija i zaczyna coś do mnie gadać, na co ja tylko przytakuję. Chcę otworzyć drzwi od klatki, aby wejść na trzecie piętro. Doznaję silnego ataku serca, kiedy ten opiera się w dziwnej pozie o drzwi ręką i z uśmiechem pyta się mnie ile mam lat. Odpowiadam szybko, że trzynaście, po czym szarpię za klamkę, przeciskam się najszybciej jak potrafię i zaczynam wchodzić po dwa schodki ignorując przy tym obolałą nadal kostkę *szyna zdjęta*. Po kilku minutach wpadam do domu cała roztrzęsiona. Kurwa albo to było podejrzane, albo ja zaczynam świrować i widzieć wszędzie zagrożenie, którego nigdy tak naprawdę nie było. Powiedziałam o tym mamie i babci, a one to zlały. Żeby chociaż mnie jakoś uspokoić, to te zaczęły mieć do mnie pretensje, że a co ty wydziwiasz. Napisałam szybko do dziewczyny, ta mnie wysłuchała. Potem nie miałam czasu i poszłam spakować się etc.
Niech mi ktoś powie, czy ze mną jest kurwa wszystko dobrze.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz